KLM-stewardess Esther (37) werkt tijdelijk bij Aviodrome in Lelystad: ‘Toch nog een beetje thuis’

Bron: De Stentor

Beeld: De Stentor | Freddy Schinkel

Vliegen op Porto, naar Polen of naar Noorwegen, het zat er voor stewardess Esther Donkel (37) lange tijd niet in. Zo vond onderdak in het Aviodrome in Lelystad, als vrijwilligster.


Daar staat ze dan, in al haar schoonheid te pronken in het beste zonnetje van deze zomer. De Boeing 747 Jumbo Jet van KLM, die in 2004 over water en weg naar Lelystad werd gebracht. Als Donkel over het buitenterrein van het Aviodome loopt en de Boeing opdoemt, verschijnt er een glimlach. Dit is voor haar ‘the place to be’. ,,Toch nog een beetje thuis, mijn favoriete plek”, lacht ze.


Thuiszitten door corona

Donkel werkt inmiddels al zes jaar als stewardess. Eerst voor Corendon, de laatste jaren bij KLM Cityhopper en in die hoedanigheid doet ze bijna heel Europa aan. Een normale werkweek van de stewardess? Vijf dagen in de week was ze van huis. Was? Was, ja. Want door het coronavirus werden de vluchten beperkt tot een minimum en plotseling zat Donkel thuis bij man en kinderen. ,,Dat was heel gek”, vertelt Donkel. ,,Ik voelde me ineens een soort huismoeder en juf tegelijk. Maar thuis vonden ze het ook wel weer fijn dat ik er was.”


Toch gaat ze niet op de bank zitten sikkeneuren, integendeel. Het personeel van KLM gaat zich onder de noemer ‘Blauw Helpt’ vrijwillig inzetten op andere gebieden en daar voelt Donkel wel iets voor. Ze kan terecht in het Aviodrome, een betere plaats voor een stewardess is er niet. Tussen de oude vliegtuigen, in de buurt van een Boeing en zelfs de Cityhopper. Zo ook op deze vrijdagmorgen, als er al voor 10.00 uur een rij met bezoekers staat te wachten.


Richtlijnen

Samen met haar collega-vrijwilligers houdt ze de stroom bezoekers nauwlettend in de gaten, zodat overal in het museum de voorgeschreven anderhalve meter in acht wordt genomen. Dat is haar belangrijkste taak. ,,Normaal gesproken geven vrijwilligers ook rondleidingen, maar die gaan nu niet door. Wij kijken of alles volgens de richtlijnen gaat, maar natuurlijk beantwoorden we ook vragen. Ik weet nu steeds meer van de geschiedenis en dat is hartstikke leuk! Als ik weer ga vliegen, heb ik echt iets te vertellen.”


Ingrijpen is amper nodig, maar het is goed dat Donkel en haar collega’s een oogje in het zeil houden. Vooral rond de spelletjes wil het publiek zich nog wel eens ophopen, al lijken de mensen het zelf keurig te regelen. ,,Even aan de kant”, is veelgehoord op deze ochtend, de mensen houden rekening met elkaar. ,,Gelukkig wel, want je wil niet de hele tijd politieagent spelen”, zegt Donkel. ,,Er wordt rekening met elkaar gehouden en dan is het leuk om hier te werken. Je kunt onder de mensen zijn, dat is fijn.”

Hoe mooi het werk in Lelystad ook is, er gaat niets boven het ‘fasten your seatbelts’ en het ‘cabin crew, prepare for landing’. Wat dat betreft komen er betere tijden, want aankomende week hangt Donkel weer in de lucht. ,,Mijn rooster loopt wat voller, ik ga onder andere naar Helsinki. Maar het vrijwilligerswerk blijf ik ook doen. Met alle plezier.”


KLM bracht vrijdagochtend naar buiten dat de coronacrisis het bedrijf hard raakt. Er worden de komende jaren tussen de 4500 en 5000 banen geschrapt en die klappen vallen op alle vlakken. In de cockpit, op de grond, en in de cabine. Donkel lijkt wat dat betreft buiten schot te blijven, maar baalt wel voor haar collega’s. ,,Het is echt heel erg vervelend. Ik heb er zelf geen zorgen over, omdat KLM Cityhopper nog wel door kan vliegen... Al is het heel minimaal. Maar het blijven natuurlijk spannende tijden, omdat we niet weten wat er nog meer gaat gebeuren. Het is echt lastig...”