Kritiek op KLM voelt alsof een goede vriend wordt afgekat

Bron: Volkskrant


De lezersbrieven van woensdag 18 augustus.

Een grondstewardess van KLM op de luchthaven Schiphol | Beeld: Hollandse Hoogte / Robin Utrecht

Brief van de dag


Al maandenlang is mijn werkgever KLM negatief in het nieuws. Er zijn allerlei meningen over staatssteun, vouchers, bonussen, pilotensalarissen en het milieu. Als een blauw leger met het mes tussen de tanden reageert het vliegend personeel verontwaardigd op allerlei columns. Men heeft een blauw hart, en de stroom van kritiek voelt alsof een goede vriend wordt afgekat.


Er worden KLM-armbandjes met vliegtuigjes gemaakt, verjaardagskaarten gestuurd naar de ceo en liedjes gezongen voor de passagiers. Veel collega’s hebben een profielfoto in uniform op sociale media. Wij houden van het bedrijf, omdat onze baan zo’n groot gedeelte van ons privéleven opslokt. Hierdoor is eerder sprake van een levensstijl dan van een baan.Tijdens de uren in een vliegtuig op 10 kilometer hoogte ontstaat iets dat wezenlijk anders is dan wat er in vergaderzalen of kantoren van gemiddelde bedrijven gebeurt.


Hoewel wij tijdens deze coronacrisis gewoon doorgaan met het zorgen voor de passagiers, gaat in de halfvolle toestellen de glimlach verscholen achter ­coronamaskers en is contact ­maken lastig. Het is nu gewoon werk zonder enige glamour. Maar voor veel vliegend personeel is er een Boeing nodig om hen weg te slepen bij KLM. Ons beroep is redelijk identiteits­bepalend.


Daarom zijn wij geraakt door de narrige meningen in de ­media en voelen ons onbegrepen en ondergewaardeerd, terwijl wij slechts doen wat we moeten, kunnen en ook willen doen: onze passagiers veilig en op liefdevolle wijze naar hun bestemming brengen. Met ons blauwe hart.


Renata Beck,

Rotterdam