Stoppen bij KLM brak het hart van stewardess Renske uit Laren: ‘Ik was mijn identiteit kwijt’

Bron: De Stentor

Beeld: De Stentor | © Jeroen Jazet

Een gedwongen vertrek bij luchtvaartmaatschappij KLM is pijnlijk. Want vliegen is voor de mensen met een ‘blauw hart’ een manier van leven. Renske Dragt (41) uit Laren weet er alles van. Ze schreef een boek over haar jaren als stewardess en haar afscheid om gezondheidsredenen: Love is in the air. ,,Werken bij de KLM is onderdeel van je identiteit. Stoppen heeft mijn hart gebroken.’’


De KLM maakte vrijdag bekend flink te gaan snijden in het personeelsbestand. De coronacrisis heeft de luchtvaartmaatschappij financieel in het nauw gebracht, er moeten duizenden mensen uit. Onder hen een slordige 300 stewards en stewardessen, zo werd vrijdag bekend gemaakt. Een paar weken eerder, eind juni verscheen het boek van Dragt - van huis uit antropologe - over haar ervaringen in de 14 jaar bij de KLM én haar vertrek. 


Waarom dit boek? 

,,Ik heb het geschreven toen ik vorig jaar april besloot weg te gaan bij de KLM. Ik had door het vliegen altijd enorme last van mijn oren en sinussen. Tijdens de vlucht hield ik me nog goed, maar eenmaal thuis moest ik echt dagen bijkomen. Zo erg dat het mijn gezinsleven ontregelde, omdat ik vaak uit de running was. Ik wist: ik ga mijn pensioen daar niet halen. De impact van het vliegen én het stoppen op je leven is zo groot. Ik heb daarover op Facebook een column geschreven en kreeg daar zoveel positieve reacties op dat ik de laatste maanden dat ik nog werkte besloot mijn ervaringen op papier te zetten.’’


En, hoe is het leven van een stewardess? 

,,Mensen snappen vaak niet dat vliegen niet gewoon een baantje is waarmee je je geld verdient; het is een way of life. Je sociale leven, je gezinsleven, je mentale en fysieke gezondheid, echt alles draait om dat vliegen. Het boek gaat over alles aangaande het leven in de lucht. Veel mensen denken bij vliegend personeel automatisch aan verwende levens, luxe hotels en mooie stranden. Maar dat is natuurlijk niet hoe het in werkelijkheid is. Een stewardess heeft een modaal inkomen en werkt daar snoeihard voor. Het is bepaald geen luxe baantje. Je bent toch degene die kotszakjes komt brengen, ruzietjes tussen passagiers die elkaar niet verstaan sust, helpt bij een stoelenwissel, assistentie geeft bij een epilepsieaanval en tijdens de gehele vlucht ieders veiligheid en welzijn in de gaten houdt, ook al ben je zelf moe, angstig of overprikkeld, of heb je last van een jetlag. Je zet je over jezelf heen. En dat alles met die welbekende glimlach.’’


Een vertrek is dus pijnlijk? 

Mijn hart was blauw, maar toen werd het beurs. Stoppen deed pijn want ik houd van de KLM en mijn collega’s. Zoals een boer staat voor zijn land en vee staat een stewardess voor haar werk, collega's en de passagiers. Toen ik uit die wereld stapte en mijn leven niet langer grotendeels in de lucht plaatsvond, moest ik echt wennen. Ik was mijn identiteit kwijt. Wie was ik zonder dat blauwe uniform? Vertrekken is een proces, ik ben dankbaar en verdrietig. En ik snap de pijn van de mensen die nu bij de KLM moeten vertrekken.’’


Is er veel belangstelling voor het boek? 

,,Ik heb het in eigen beheer uitgegeven en er zijn inmiddels 600 exemplaren verkocht. Het is voor 15 euro te bestellen via Bol.com en mijn website loveisintheair.nu. Heel leuk: ik sta elke dag op met mailtjes van mensen die het boek hebben gelezen en zich erin herkennen.’’ 


Je zit thuis, bij man en kinderen in Laren. Wat nu? 

,,Ik ben driftig aan het solliciteren. Dat valt nog niet mee. Ik ben op zoek naar een verbindende baan, waarbij het beleidsmatige en wetenschappelijke samenkomen. Ik heb ook nog criminologie gedaan. Een baan als omgevingsmanager of wijkregisseur lijkt me zeer interessant.’’